Tot nu toe vind ik de WEB 2.0 toepassingen fascinerend. De essentie is dat iedereen iets kan vinden van én vooral doen met iets wat een ander, waar dan ook ter wereld, beschikbaar heeft gesteld. Het is samenwerking in zijn meest pure vorm. Reacties van anderen stimuleren en dagen uit om verder te gaan. Het is tegelijkertijd heel groot (het beslaat de hele wereld) en heel klein (het gaat ook om zaken die beperkt en dichtbij zijn). Reacties vanuit Vancouver op een foto van de omgeving van Hardegarijp: het blijft verbazingwekkend.
Het ontdekken van een professionele rol voor de bibliotheek in de WEB 2.0 wereld vind ik een heel stuk lastiger. Natuurlijk kunnen we WEB 2.0 toepassingen gebruiken om anderen mee te laten denken over zaken die ons beroepsmatig bezighouden door bijvoorbeeld wiki's op te zetten over bepaalde onderwerpen. Digibeten een opstapje geven naar de ingang van de digitale wereld zie ik ook wel zitten. Maar inhoudelijk van toegevoegde waarde zijn in deze digitale wereld die steeds breder wordt, zo'n eigen dynamiek heeft en zich juist kenmerkt door het ontbreken van centrale sturing en grenzen? Ik zie het eerlijk gezegd nog niet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten